ด้านรัญญาที่เข้าใจว่า มงคล ตายแล้วก็ได้ตั้งท้องกับมงคล จึงวางแผนหลอกผู้เป็นพ่อว่าต้องการจะไปเรียนต่อต่างประเทศ เถลิงเชื่อยอมให้ไปรัญญาจึงไปพักอยู่กับยุวรินทร์ เพื่อนสมัยเด็กที่อาศัยอยู่ที่นั้นมานานแล้ว จนถึงวันที่เด็กน้อยคลอดออกมาเป็นเพศหญิง หน้าตาผิวพรรณงามหมดจด รัญญาเห็นความน่าเอ็นดูของลูกจึงแอบหวังว่าพอพ่อเธอเห็นหลานอาจจะยอมใจอ่อนให้อภัยเธอและลูกเมื่อมาถึงแผ่นดินเกิด รัญญาพาลูกสาวไปฝากเนอสเซอรี่ก่อนเพราะไม่ต้องการให้ใครรู้เรื่องนี้ก่อนที่จะสารภาพกับพ่อ ก่อนไปรัญญาได้ทำจี้สลักที่มีอักษรย่อชื่อเธอและมงคลหล่นอยู่ข้างเตียงลูก สร้อยเส้นนี้เป็นสร้อยที่มงคลได้ให้เธอไว้ตั้งแต่สมัยคบหากัน ขณะที่รัญญาเดินทางกลับไปอัศวธานนท์เพื่อจะสารภาพความจริง แต่เถลิงสืบรู้เรื่องนี้ก่อน เถลิงโกรธมากไม่รับฟังคำอธิบายใดๆ รัญญาเห็นว่าหมดหนทางเธอจึงตัดสินใจกลับไปรับลูก แต่ต้องตกใจสุดขีดเพราะไฟไหม้เนอสเซอรี่ที่เธอฝากลูกไว้ ด้านเถลิงที่ตามมาพบเหตุการณ์ครั้งนี้ก็สะใจเป็นอันมาก แต่เด็กน้อยได้ถูกช่วยเหลือไว้และถูกส่งตัวไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บ้านทอฟ้าราวกับฟ้ามีตาเวรกรรมตามทัน เถลิงชายชราก็ถูกเล่นงานด้วยอาการโรคหัวใจกำเริบ ได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสและถูกหลอกหลอนด้วยภาพความผิดต่างๆ ที่ตนทำไว้ในอดีต แม้คิดจะเปิดเผยความรับเรื่องลูกของรัญญายังมีชีวิตอยู่เพื่อจะไถ่บาปที่ติดตัว ก็ยังไม่สามารถทำได้และได้ตายไปในสภาพโดดเดี่ยวไร้คนเหลียวแล
