นักแสดง

คณิน บัดติยา รามเทพ / ราม
ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์ เจ้าหญิงกรรณิกาเกสร
นวพล ภูวดล มงคล
สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์ เจ้าชายตืนสาง / สุธี
ฐิตินันท์ สุวรรณถาวร ชลดา
แพร เอมเมอรี่ (แพร) เมย์ / มาลี
กรองทอง รัชตะวรรณ คุณหญิงพัชรี
รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา แมว
เด่น ดอกประดู่ พ่อโชค
ชมพูนุช ปิยะธรรมชัย บานชื่น
ทนงศักดิ์ ศุภการ เจ้าอ้ายคำตัน
วันชัย เผ่าวิบูล พ่อหมอ

ณ เมืองมรกต เจ้าหญิงกรรณิกาเกสร (ภัทรธิดา พัชรวีระพงษ์) ธิดาเจ้าผู้ครองผู้ที่มีรูปโฉมงดงามเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทุกแคว้น แต่สิ่งที่เลื่องลือไม่แพ้ความงามของเธอก็คือการเอาแต่ใจตัวเองของเจ้าหญิง ความเย่อ หยิ่ง จองหอง จนเป็นที่เอือมระอาของข้าราชบริพานทั่วไป ไม่ว่าเจ้าหญิงต้องการอะไร ทุกผู้คนต่างก็ต้องทุ่มเทแรงกายและแรงใจหามาให้ได้ ไม่เว้นแม้แต่ รามเทพ (คณิน บัตติยา) ราชองครักษ์ ผู้ซึ่งเจ้าหญิงพอใจที่จะกลั่นแกล้งอยู่เสมอ เพราะรามเทพเป็นคนเดียวที่ทำทุกอย่างได้ดังใจเจ้าหญิง จนเจ้าหญิงไม่สามารถหาเรื่องลงโทษได้ นั่นยิ่งทำให้เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรยิ่งชังรามเทพมากขึ้นมากขึ้น

และแล้วเรื่องราวใหญ่โตก็เกิดขึ้น เมื่อเจ้าอ้ายคำตัน (ทะนงศักดิ์ ศุภการ) พ่อของเจ้าหญิงกรรณิกาเกสรตัดสินใจจะยกเจ้าหญิงกรรณิกาเกสรให้อภิเษกกับเจ้า ชายตืนสาง (สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์) โอรสแคว้นข้างเคียง เพื่อเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ไมตรีและเป็นการป้องกันการรุกรานจากอาณาจักรที่ มีกำลังเข้มแข็งด้วย เรื่องนี้สร้างความขุ่นข้องหมองใจให้แก่เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรเป็นอย่างมาก ถึงกับมีปากเสียงกับเสด็จพ่ออย่างรุนแรง เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรไม่ยอมกินข้าวกินปลาขังตัวเองอยู่แต่ในห้องเดือดร้อนถึง เจ้าอ้ายคำตันเป็นพ่อที่ไม่รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไรดี

เจ้าอ้ายคำตันปรึกษาเรื่องนี้กับรามเทพ เพราะเห็นว่ารามเทพเป็นคนฉลาดและเป็นเพื่อนกับเจ้าหญิงมาตั้งแต่น้อย รามเทพหาทางเข้าไปพูดคุยกับเจ้าหญิงกรรณิกาเกสร เขาโน้มน้าวให้เจ้าหญิงเห็นแก่เลือดขัตติยะที่ต้องเห็นแก่บ้านเมืองมาก่อน เรื่องส่วนตัว ถึงแม้เจ้าหญิงจะไม่ได้ชอบเจ้าชายตืนสางมาก่อนก็ตาม แต่เพื่อความสัมพันธ์ระหว่างแคว้นแล้วเจ้าหญิงกรรณิกาเกสรควรจะ ต้องเสียสละ เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรท้าทายรามเทพว่าให้รามเทพหาดอกมะลิสีชมพูมาให้ได้ ถ้ารามเทพหามาได้เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรจะทำตามสิ่งที่รามเทพต้องการรามเทพหามา จนได้ เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรโมโหมาก เธอแค้นที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้รามเทพอีกครั้ง และครั้งนี้ดูเหมือนจะ ต้องเดิมพันด้วยความสุขชั่วชีวิตของเธอ

เจ้าหญิงกรรณิกาเกสร เข้านอนคืนนั้นด้วยความเศร้า การที่เธอต้องแต่งงานยังไม่เศร้าเท่า กับคนที่ทำให้เธอต้องแต่งงานกับชายอื่นคือคนที่เธอมีใจให้นั่นเอง รามเทพไม่เคยล่วงรู้ว่าความจริงแล้ว เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรแอบชอบพอเขาอยู่ หรือบางทีเจ้าหญิงเองก็ยังไม่เคยแน่ใจจนกระทั่ง...บัดนี้เจ้าหญิงกรรณิกา เกสรอธิษฐานกับดอกมะลิสีชมพูในคืนนั้นเองว่าเธอยอมที่จะหายไปจากโลกนี้ดี กว่าที่จะต้องอยู่ต่อไปอย่างเจ็บช้ำ

... พุทธศักราช ๒๕๕๓ ตลาดแห่งหนึ่ง กรุงเทพฯ ...

งานทำบุญของตลาดปีนี้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ด้วยการดำเนินงานของคุณหญิงพัชรี (กรองทอง รัชตะวรรณ) ลิเกคณะโชคสวนศรีกำลังเปิดการแสดงเป็นวันที่สามในจำนวน ๕ วันตามข้อตกลง ลิเกคณะโชคสวนศรีเป็นคณะที่กำลังได้ความนิยมเนื่องจากมงคล โชคสวนศรี (นวพล ภูวดล) พระเอกลิเกดาวรุ่งหน้าหวานกำลังมีแม่ยกติดตามเป็นขบวน

การแสดงวันนี้เป็นเรื่องจันทโครพตามความนิยม ขณะที่มงคลผู้แสดงเป็นจันทโครพกำลังวาดลวดลายอยู่นั่นเอง ที่หลังเวทีทีมงานกำลังลุ้นอยู่ว่า เมย์ หรือ มาลี โชคสวนศรี (แพร เอมเมอรรี่) ผู้ที่แสดงเป็นนางเอกซึ่งยังมาไม่ถึงวิก มาลีรับปากทีมงานว่าให้เปิดการแสดงไปก่อนเลยเพราะเธอจะมาทันขึ้นเวทีแน่ๆ โดยที่พ่อโชค (เด่น ดอกประดู่) หัวหน้าคณะ ไม่รู้มาก่อนเลยว่ามาลียังมาไม่ถึงเพราะต่างคนต่างก็ช่วยกันปิดความลับนี้ เอาไว้ พ่อโชคเข้ามาตามมาลี เพราะถึงคิวของมาลีที่ต้องเตรียมตัวข้างเวทีแล้วแต่พ่อโชคไม่เจอมาลี บานชื่น (ชมพูนุช ปิยธรรมชัย) ที่ทั้งเล่นลิเกเป็นตัวโจ๊ก และดูแลชาวคณะก็ไม่ยอมเอ่ยปากว่ามาลีหายไปไหนได้แต่หาทางแก้ปัญหาทางหน้า เวที มงคลผู้แสดงเป็นพระเอกกำลังจะเปิดผอบแล้ว บานชื่นจำเป็นต้องบอกโชคว่ามาลีไปเที่ยวในเมืองยังกลับมาไม่ถึงโชคโมโหรื้อ ข้าวของกระจุยกระจาย จนกระทั่งเขารื้อไปถึงกองเสื้อผ้าก็ปรากฏหญิงสาวในชุดแบบลิเกร้องโวยวายขึ้น มา... เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรนั่นเอง

เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรตื่นขึ้นมาได้ก็งงมากว่าเธอมาอยู่ที่ไหนและมาอยู่ได้ยัง ไง สิ่งเดียวที่ติดตัวเธอมาคือดอกมะลิสีชมพู แต่ที่งงพอๆ กับเจ้าหญิงก็คือพ่อโชค พ่อโชคงงว่าใครไปรับนักแสดงลิเกคนใหม่เข้ามาโดยที่ไม่บอกกล่าวกับหัวหน้าคณะ แถมยังให้แต่งชุดลิเกเรียบร้อยแล้วเสียด้วย พ่อโชคต่อว่าเจ้าหญิงกรรณิกาเกสรทันที แต่มีหรือที่เจ้าหญิงกรรณิกาเกสรผู้ลือชาว่าเจ้าอารมณ์นักหนา เมื่อพันปีก่อนจะยอมไม่มีใครเคยต่อว่าเธอได้แม้แต่เสด็จพ่อก็ตาม ยิ่งเป็นตาแก่พุงพลุ้ยที่ไหนก็ไม่รู้พูดจาไม่มีมารยาทเสียด้วย เจ้าหญิงต่อว่ากลับไปบ้างพร้อมทั้งเรียกทหาร...คำพูดทุกคำของเจ้าหญิงราวกับ เป็นบทลิเกเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เมื่อไม่มีทหารออกมาดังที่เจ้าหญิงสั่งเจ้าหญิง ก็ยิ่งโมโห เธอเริ่มอาละวาดสร้างความวุ่นวายให้แก่หลังเวทีเป็นอย่างยิ่ง