เรื่องราวเกิดขึ้น ณ บ้านภูหมอก ที่ซึ่งภูผาห่มคลุมไปด้วยไอหมอก และที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด ภูหมอกเป็นอุทยานอันทรงคุณค่า ที่กำลังบุกรุกจากนายทุน

วันขึ้นปีใหม่ของทุกปี ชาวบ้านภูหมอก จะร่วมกับ หลวงพ่อใหญ่ แห่งวัดภูหมอก ทำบุญและบวชป่า สืบชะตาน้ำ ขึ้นเพื่อสืบต่อวัฒนธรรม และอนุรักษ์ต้นไม้

ที่ลานวัดภูหมอก วงข้าวเหนียว ขึ้นแสดงบนเวที มี ไพรวัลย์ เจ้าหน้าที่อุทยานและหัวหน้าวง กำลังร้องเพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการร่วมอนุรักษ์ต้นไม้และสัตว์ป่า

ใน ขณะเดียวกัน ที่กลางป่า ลูกช้างตัวหนึ่งกำลังฟาดงวงฟาดงาลั่นป่า ขาของมันติดบ่วงที่นายพรานมาดักไว้ ใกล้ๆ กันเห็น เด็กสาวหน้าตาสะสวย เหมือนชาวต่างชาติ เธอปลอบจนลูกช้างสงบลงแล้วเอามีดพกติดตัวของเธอมาตัดบ่วงเชือก หรีดหริ่ง มากระซิบที่ข้างหูเด็กสาว ให้รีบเร่งมือ เมื่อไอ้ ละม้าย พรานใจโหดมาที่บ่วงดักช้าง ปรากฏว่าช้างได้หายตัวไปแล้ว

เรไร และ หรีดหริ่ง วิ่งหนีละม้ายจนมาเจอเข้ากับกองคาราวานขนของเถื่อน โดยมีลูกน้องของ สหภพ เป็นคนคุมขบวนมา เรไร และ หรีดหริ่ง เหมือนหนีเสือปะจระเข้ขณะไม่รู้จะไปทางไหนดี พวกตำรวจและเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่นำโดยไพรวัลย์ ก็แสดงตนเข้าจับกุม

อีก ด้านหนึ่งที่จุดตรวจบนทางหลวง รถบรรทุกไม้ของบริษัทสันติสุขกิจการค้า กำลังเดินทางมุ่งไปยังท่าเรือจังหวัดใกล้เคียง ตำรวจเห็นว่าเป็นไม้ของสันติสุข ก็ปล่อยผ่านไปได้อย่างง่ายดายโดยไม่ระแคะระคายเลยว่าภายในรถเหล่านั้นได้แอบ ลักลอบขนของเถื่อนจากป่า ซึ่งเป็นล็อตที่ใหญ่กว่าที่โดนล่อจับได้ และแผนการครั้งนี้ก็เป็นที่รู้กันแค่สองคนระหว่าง สหภพ และ วจี ภรรยาของสันติสุข

ในวัยเยาว์ มีสถานที่แห่งหนึ่งที่ไพรวัลย์และเรไรรวมทั้งหรีดหริ่งได้แอบมาให้คำมั่น สัญญาต่อกัน เมื่อเขาทั้งสามมาอยู่ที่นี้ พวกเขาจะไม่มีวันโกหกต่อกัน ที่แห่งนี้จึงได้ชื่อว่า หน้าผาไม่โกหก ที่นัดพบของทั้งสามคน จากความสัมพันธ์เล็กๆ ไพรวัลย์ค่อยๆ พัฒนาความรู้สึกของตนเองต่อเรไรจนกลายเป็นความรัก คนทั้งหมู่บ้านภูหมอกต่างก็รับรู้ และชื่นชมในความรักของชายหนุ่ม แต่ว่าตัวเรไรเองกลับรักษาระยะห่างระหว่างเธอและเขาเอาไว้ด้วยมิตรภาพของ ความเป็นเพื่อนมากกว่าคำว่า คู่รัก

มีไม้เถื่อนจากป่าล็อตใหญ่กำลัง รอจัดส่ง ขณะกำลังเตรียมขนของอยูในป่า เรไรกับตะวัน บังเอิญไปเจอกับกองคาราวานของสหภพ ที่กำลังทำการฆ่าปิดปากเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่เข้ามาขัดขวางการลักลอบขนไม้ เถื่อนในครั้งนี้ และวันนี้เองที่เรไรได้รู้ความจริงว่าคนที่ฆ่าแม่เธอคือ สหภพ มีการต่อสู้เกิดขึ้น เรไรพลาดท่าโดนยิงจนตะวันต้องรีบพาเรไรหลบหนีไป

สห ภพป้ายความผิดเรื่องเจ้าหน้าที่ป่าไม้ถูกฆ่าตายให้กับตะวัน และเรไร พวกเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ตำรวจ และไพรวัลย์ได้ออกตามหาตะวันและเรไรไปในกลางป่า อีกด้านพวกหรีดหริ่ง หวิน และ หวัง ก็ได้ออกตามหาเรไรเช่นกัน ไพรวัลย์รู้เส้นทางในป่าเป็นอย่างดี จึงได้ไปพบกับตะวัน และเรไรที่กลางป่า ไพรวัลย์คอยเป็นคนมาบอกข่าวตะวันและเรไรให้หลบรอดจากเงื้อมมือของเจ้า หน้าที่ตำรวจ บาดแผลถูกยิงของเรไรเริ่มติดเชื้อ เธอเพ้อ และเริ่มช็อกเพราะเสียเลือดไปมาก ตะวันยอมทุกอย่างเพื่อให้เรไรกลับมามีสติอีกครั้ง แม้ว่าเรไรจะทำร้ายเขาขนาดไหน ตะวันก็ยอมทุกอย่าง

เช้าวันใหม่เรไร ฟื้นขึ้นมาในอ้อมกอดของตะวัน เธอเห็นตามร่างกายของเขามีแต่ร่องรอยที่เธอทำร้าย ความรู้สึกของเรไรที่เคยคิดไม่ดีกับตะวันบัดนี้ได้สูญสลายไปหมดสิ้นแล้ว ตะวันตัดสินใจพาเรไรเข้าไปรักษาในเมืองโดยเขาได้วางแผนกับไพรวัลย์เพื่อถอด หน้ากากของสหภพ

สหภพโดนหลอกให้พูดความชั่วร้ายต่างๆ ของตนเองออกมาโดยมีไพรวัลย์เป็นคนอัดเทปไว้ สหภพ จับได้ก็จะเล่นงานเขา ไพรวัลย์พลาดท่า ในขณะที่สหภพ กำลังเล็งปืนขึ้นจะยิงไพรวัลย์ ตะวันที่ตามมาช่วยพอดีได้เอาตัวเข้ามาบังไว้ เขาจึงถูกกระสุนยิงเข้าที่ลำตัว หรีดหริ่ง หวัง หวิน พาตำรวจมาช่วยไว้ได้ทันเวลา โดยที่ตะวันได้ถูกนำไปส่งโรงพยาบาลโดยเร่งด่วน

แล้ว ความจริงก็ถูกเปิดเผยว่าสหภพเป็นตัวการใหญ่ อาศัยอำนาจทางการเมืองลักลอบทำผิดกฎหมาย โดยวจีผู้ที่มีส่วนร่วมด้วยก็โดนจับเข้าคุก เรื่องราวทุกอย่างเริ่มคลี่คลายไปด้วยดี สำหรับเรื่องความรักของเรไรนั้น เหลือก็เพียงคำตอบจากหัวใจของเธอที่จะเลือก ตะวัน หรือ ไพรวัลย์