อินทุอร สาวสวยนักเรียนนอก นั่งกอดตุ๊กตากระเบื้องเนื้อดีสวมชุดบัลเล่ต์สีขาวไว้แนบอก เธอร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล เธอมาเรียนที่อังกฤษประมาณ 5 ปีแล้ว อีกปีเดียวก็จะเรียนจบปริญญาตรี แต่บิดาของเธอก็มาเสียชีวิตลงกะทันหัน อินทุอรหยิบจดหมายจาก ศจี ซึ่งมีศักดิ์เป็นแม่เลี้ยงขึ้นมาอ่านเป็นครั้งที่เท่าไหร่เธอก็จำไม่ได้ เธอไม่เชื่อว่าบิดาของเธอจะฆ่าตัวตาย บิดาของเธอชื่อ อนันต์ เป็นนักธุรกิจชื่อดัง ร่ำรวยมหาศาล ประสบความสำเร็จในอาชีพตลอดมา อินทุอรคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าทำไมบิดาถึงฆ่าตัวตายในเมื่อท่านสั่งสอนเธอมาเสมอว่า คนฆ่าตัวตายคือคนโง่ เธอไขลานให้ตุ๊กตาบัลเล่ต์หมุนไปรอบตัวตามจังหวะดนตรีอีกครั้ง อินทุอรนั่งมองตุ๊กตาแต่น้ำตาไหลพราก ตุ๊กตาตัวนี้บิดาซื้อให้เธอเป็นของขวัญวันเกิดเมื่อปีที่แล้ว ท่านบอกว่าตุ๊กตาสวยน่ารักเหมือนอินทุอร เธอจำได้ว่าท่านกอดเธอไว้แน่น สั่งนักสั่งหนาว่าให้เก็บตุ๊กตาตัวนี้ไว้ให้ดี ตุ๊กตาตัวนี้จะเป็นตัวแทนของท่าน เมื่อเธอคิดถึงก็ให้กอดตุ๊กตาแล้วก็เหมือนกับกอดท่าน อินทุอรแปลกใจที่บิดาพูดแปลก ๆ แต่ ณ วันนี้เธอไม่มีใครแล้วนอกจาก "ตุ๊กตาเริงระบำ" ตัวนี้ตัวเดียวที่เป็นตัวแทนบิดาของเธอ