เป็ดปุ๊ก บัวบูชา (ราศรี บาเล็นซิเอก้า) กับ เชียร (ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี) ผู้เป็นบิดาเดินทางไปที่หมู่บ้านเสริมขวัญ เพื่อจะไปซื้อบ้านหลังใหม่ไว้อยู่ด้วยกันเพราะต้องการที่จะหนีให้พ้นจากเรื่องร้อนใจภายในบ้านที่เกิดจากลูกชายและลูกสะใภ้ของเชียรเอง ทั้งคู่ได้พบกับ หทัย (ปนัดดา วงศ์ผู้ดี) สาวใหญ่เจ้าของโครงการ และพิกุล (ดีใจ ดีดีดี) พนักงานของโครงการ หทัยได้เสนอบ้านหลังสุดท้ายของโครงการให้กับเป็ดปุ๊ก ในตอนแรกเป็ดปุ๊กกลัวจะเกินงบ แต่พอได้เห็นบ้านเป็ดปุ๊กก็ตกลงซื้อในทันที

ตั้งแต่ที่ลูกชาย ไก่กุ๊ก ไทรงาม (ดนัย จารุจินดา) แต่งงานกับ เก็จ เก็จเกยูร (พิมพ์อักษิพร วินโกมินทร์) มักจะเกิดปัญหาภายในบ้านอยู่ตลอด โดยเฉพาะเวลาที่ไก่กุ๊กทะเลาะกับเก็จเกยูร เก็จเกยูรมักจะด่าถึงเชียรด้วย ทำให้เป็ดปุ๊กและเชียรตัดสินใจที่จะย้ายออกมาเพี่อความสงบสุขของบ้าน แต่ไก่กุ๊กและเก็จเกยูรก็ยังหาเรื่องเป็ดปุ๊กว่าเอาพ่อไปอยู่ด้วยนั้น ต้องการเงินบำนาญและเงินมรดกของพ่อ ก่อนที่เป็ดปุ๊กจะไป เก็จเกยูรยังให้แมวเมี๊ยว และนกจิ๊บ ขอข้าวของเครื่องใช้ของเป็ดปุ๊ก เมื่อ แก้ว แก้วกรพินธุ์ (ภัทรินทร์ เจียรสุข) เพื่อนร่วมงานของเป็ดปุ๊ก และเป็นน้องสาวของเก็จเกยูร รู้ว่าเป็ดปุ๊กจะย้ายบ้านก็เข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง ซึ่งแท้จริงแล้วสวมหน้ากากคนดีแต่มีแผนร้ายอยู่

ในวันที่เป็ดปุ๊กขนของย้ายไปที่บ้านใหม่นั้น เธอได้เจอกับ ไข่มุก (จรรยา ธนาสว่างกุล) เพื่อนบ้านช่างเม้าท์โดย ไข่มุกเตือนเธอว่าให้ระวังโรคจิตนอกกำแพง ทำให้เธอเริ่มระแวงว่าข้างบ้านของเธอที่เป็นสวนรกร้างนั้นเป็นของใคร แต่พิกุลก็ยืนยันว่าเป็นญาติของหทัยเอง เธอรู้สึกชื่นชมต้นไม้ที่ทางโครงการลงให้ พิกุลบอกว่าเป็นฝีมือของคนสวนของโครงการ โอม อลังการ (เปรมมณัช สุวรรณานนท์) ลูกชายของหทัยเข้ามาต้อนรับหญิงสาวเข้าสู่หมู่บ้านแห่งนี้

รุ่งขึ้นเป็ดปุ๊กกลับมาที่บ้านใหม่อีกครั้ง ได้พบกับ ไม้ ตฤณ (ปกณณ์ ฉัตรบริรักษ์) คนสวนของหมู่บ้านที่เอาต้นไม้มาลงเพิ่ม เมื่อเป็ดปุ๊กเข้าไปถามไถ่ก็เจอคำตอบกวนประสาทกลับมา และยังเห็นไข่มุกมีท่าทีหวาดกลัวคนสวนหนุ่มคนนี้ เมื่อถึงวันที่ต้องย้ายบ้าน สองพ่อลูกรู้สึกอาลัยอาวรณ์กับบ้านหลังเก่าที่มีความทรงจำอัดแน่นอยู่อย่างอาลัยอาวรณ์โดยเฉพาะเชียรที่ซึมไป

ชีวิตในบ้านหลังใหม่นั่นช่างเงียบเหงา หดหู่ เชียรเศร้าซึมอย่างหนักเพราะคิดถึงบ้านเก่า เป็ดปุ๊กรู้สึกเป็นห่วงผู้เป็นพ่อมาก แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ทั้งความเครียด ความเหน็ดเหนื่อย และปัญหาต่าง ๆ ทำให้หญิงสาวนั่งร้องไห้เพียงลำพงในห้องนอนโดยที่คิดว่าไม่มีใครเห็น แต่หญิงสาวไม่รู้เลยว่าทุกอิริยาบถที่เธอทำมีผู้จับตามองอยู่ เมื่อเป็ดปุ๊กต้องไปทำงาน ก็รู้สึกห่วงพ่อไม่น้อย พิกุลพาไม้มาหาเชียรเพื่อปรึกษาเรื่องทำสวน เมื่อไม้รู้ว่าเชียรอยู่บ้านคนเดียวก็รู้สึกสงสาร จึงมาพูดคุยทำให้เชียรรู้สึกอุ่นใจยิ่งขึ้น

ไม้ไม่ใช่แค่คนสวน แต่ยังเป็นเจ้าของร้านต้นไม้ชื่อ สวนขวัญ ตั้งอยู่บริเวณข้าง ๆ หมู่บ้าน ที่ดินข้างบ้านเป็ดปุ๊กก็เป็นของไม้ทั้งหมด ไม้สร้างบ้านบนต้นไม้ไว้เพื่อเป็นห้องนอนและยังเห็นเป็ดปุ๊กร้องไห้เพียงลำพังจากบ้านต้นไม้แห่งนี้ และที่ดินหลังหมู่บ้านก็เป็นของ ย่าขวัญ (พิสมัย วิไลศักดิ์) ย่าแท้ ๆ ที่เลี้ยงดูไม้มาตั้งแต่เด็ก ย่าขวัญอาศัยอยู่กับ ตั๊กแตน (อนุธิดา อิ่มทรัพย์) เด็กสาวผู้กำพร้าที่ย่าขวัญรับมาเลี้ยงไว้ และเอ๋ง สุนัขพันทางหนึ่งตัว ย่าขวัญอยู่ในสวนแห่งนี้มานานรักและผูกพันกับที่ดินผืนนี้มาก เมื่อย่าขวัญบอกไม้ว่าหทัยจะมีกินข้าวด้วย จากที่อารมณ์ดี ๆ ไม้ก็กลับอารมณ์เสียและหนีกลับไปยังบ้านต้นไม้