โรงแรมซันไชน์ซึ่งสวยสง่าและร่มรื่นเป็นรีสอร์ทที่ตั้งอยู่กลางป่าใหญ่ มีการเล่าว่านกขนาดใหญ่กว่าตัวคนได้บินหายเข้าไปในรีสอร์ท คุณหญิงสุภัควดีคือเจ้าของรีสอร์ทแห่งนี้ และมีเหตุการณ์ที่ทำให้ทุกคนที่รีสอร์ทต้องแปลกใจก็คือมีชายหนุ่มรูปงามเป็นแขกพิเศษของที่นี่ แต่เขาไม่มีหลักฐานใดๆที่จะยืนยันตนเองเลยและไม่มีใครรู้ที่มาที่ไปของเขา รู้แต่ชื่อที่นามว่า นิรันดร  ใกล้ๆกันได้มีการจัดนิทรรศการเกี่ยวกับนก ของดร.บุญสืบ ที่ได้มาเล่านิทาน หุบเขาเดียวดาย ให้ผู้เข้าร่วมงานได้รับฟังกัน มีใจความว่า ณ เส้นริมขอบฟ้า เป็นที่อยู่อาศัยของปีศาจมนุษย์นกที่มักจะเป็นกินเลือดคนเป็นอาหาร ทันทีนิรันดรปรากฏตัวในงานและได้ยิน ชายหนุ่มจึงโต้แย้งหัวชนฝาเลยว่ามนุษย์นกไม่ใช่ปีศาจแต่เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งที่อยู่มาอย่างยาวนาน รักความสงบและเลือกที่จะทำร้ายเฉพาะคนชั่วเท่านั้น ประหนึ่งกับว่าเขารู้เรื่องนี้ดี จนถึงกับทำให้รติรสที่สนใจพยายามถามความจริงจากนิรันดรว่ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง ซึ่งชายหนุ่มไม่มีคำตอบและเดินจากไปอย่างเงียบๆ ปล่อยให้รติรสสงสัยอยู่ภายในใจ วริต ที่ได้ย้ายมาประจำการใกล้รีสอร์ทแห่งนี้ถูกใจ รติรส ตั้งแต่แรกเห็นจึงพยายามที่จะเข้าใกล้ด้วยการหาเรื่องกวนใจรติรสบ่อยๆ ต่างไม่มีใครยอมแพ้ใคร ซึ่งวริตเองก็มีความสุขมากที่ได้ใกล้และต่อปากต่อคำกับรติรส

การมาที่รีสอร์ทของ นิรันดร ทำให้เกิดเรื่องราวแปลกประหลาดขึ้นอย่างน่าพิศวง เพราะพวกโจรผู้ร้าย รวมถึงวัว ควายของชาวบ้านที่เลี้ยงไว้ตามทุ่งนาถูกฆ่าตายเป็นจำนวนมาก และมีร่องรอยไว้ก็คือทุกศพมักจะถูกดูดเลือดจนหมดตัวและมีขนนกทิ้งไว้อย่างเป็นปริศนา เหตุการณ์เหล่านี้สร้างความหวาดผวาและความน่ากลัวต่อชาวบ้านเป็นอย่างมาก วรวงค์ ต้องการพยายามสืบหาคนร้ายและเมื่อได้มาพบกับแก๊งค์โจรจึงเกิดการไล่ล่ากันอย่างดุเดือดและต่อสู้กัน แต่แล้วเมื่อสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าแบบฉับพลันทำให้ทั้งสองฝั่งแอบอึ้งและตกใจไปตามๆกัน เมื่อปรากฏร่างของชายหนุ่มผู้มีปีกคล้ายนก ที่ตามล่าแก๊งค์โจรและลงเอยด้วยการสูบเลือดคนชั่วพวกนั้นจนหมด แต่เมื่อมนุษย์นกผู้นั้นได้มาเผชิญหน้ากับวรงค์ ไม่มีการทำร้ายร่างกายใดๆทั้งสิ้น แต่แล้วเมื่อมีคนร้ายเหลือรอดจะทำร้ายวรงค์มนุษย์นกจึงรีบช่วยชายหนุ่มไว้ ซึ่งพลาดท่าที่ทำให้วรงค์ได้รับความบาดเจ็บ วรงค์จึงเป็นลมหมดสติไปและมีขนนกหลุดติดมือ

จากการที่วรงค์นั้นได้รับบาดเจ็บสาหัสมีผู้มาพบเห็นและพาไปที่รีสอร์ท ซึ่งตัวเขาได้บอกกับวริตว่านกคือฆาตกร ก่อนที่จะทนพิษบาดแผลไม่ไหวและสิ้นใจตาย วริตจึงรู้เบาะแสเดียวที่มีอยู่ก็คือขนนก เมื่อวิทูรได้ลองตรวจสอบและพิจารณาดูแล้ว พบว่านี่เป็นขนนกฟินิกซ์ในตำนาน ยุคดึกดำบรรพ์ที่สูญหายไปหลายร้อยปีแล้ว วริตจึงให้คำมั่นสัญญาว่าจะนำตัวคนร้ายมาลงโทษให้ได้ วทูรกับชวินก็เล่นกัน ท่ามกลางความสงสัยของสาวิตรีและศศิประภาที่แปลกใจในความสัมพันธ์ของแม่ตนเองกับนิรันดรที่ชักจะแปลกๆ ซึ่งศศิประภาคิดว่านิรันดรหวังปอกลอกเงินทองของสุภัควดี จากการที่คอยสังเกตุและติดตาม เธอพบว่านิรันดรเป็นชายหนุ่มที่มีความลึกลับและปริศนามากมาย บ่อยครั้งที่หลายคนจะเห็นภาพคล้ายนกยักษ์ปรากฏบนล็อกเก็ตที่นิรันดรสวมใส่อยู่ หญิงสาวยิ่งเพิ่มความสงสัยมากยิ่งขึ้น่านิรันดรเป็นใคร ต้นตอมาจากไหน และยังคงไม่ไว้ใจเขาอยู่ดี แม้อิ่มจะบอกว่านิรันดรเป็นคนดีก็ตาม นิรันดรให้ความสนิทสนมกับสุภัควดีและรติรส ท่ามกลางความไม่พอใจของศศิประภาที่ยังคงไม่ไว้ใจและเห็นนิรันดรเป็นคนที่ลึกลับและดูน่ากลัว ซึ่งนิรันดรไม่ได้ให้ความสนใจต่อนภาพร ที่เธอมักจะคอยตามติดเขาตลอดเวลาและเรียกร้องความสำคัญอยู่เสมอๆ  ซึ่งรติรส นภาพร และศศิประภา เป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่เป็นเพราะนิรันดรคนเดียวจึงทำให้สามสาวที่เคยเป็นเพื่อนรักต้องมาแตกคอกัน ศศิประภาไม่ชอบใจนักที่รติรสมองว่านิรันดรเป็นคนดี นภาพรก็ผิดหวังที่นิรันดรไม่สนใจเธอ จึงแปรเปลี่ยนจากความชอบเป็นโกรธแค้น นภาพรจึงร่วมมือกับศศิประภาเพื่อแกล้งนิรันดรด้วยการเอานกมาปรุงเป็นอาหาร ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่านิรันดรไม่กินสัตว์ปีก และในคืนนั้นเองนภาพรได้ฝันว่านกยักษ์จะเข้ามาทำร้ายเธอ วิทูรสนใจในตัวศศิประภาแต่หญิงสาวกลับชอบวริต

วริตที่สืบหาหลักฐานอยู่สักพักก็เริ่มจะมั่นใจและโยงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดเข้าสู่ตัวของนิรันดร เขาแอบตามดูพฤติกรรมของนิรันดรและรู้ว่าไม่ใช่มนุษย์ แม้ว่าวริตจะพยายามบอกรติรสแต่หญิงสาวก็ไม่ยอมเชื่อและคิดว่าเป็นแผนใส่ร้ายนิรันดร  แม้ว่าวริต ชวินและวิทูรพยายามที่จะจับตัวนิรันดร แต่ชายหนุ่มลึกลับผู้นี้ก็หลุดไปได้ซะทุกครั้ง ในวันหนึ่งที่รติรสเกือบถูกบ๋อยในโรงแรมพยายามข่มขืนแต่นิรันดรมาช่วยไว้ได้ทัน รติรสจึงได้เห็นภาพที่นิรันดรฆ่าและดูดเลือดบ๋อยคนนั้น เธอจึงรู้แล้วว่านิรันดรไม่ใช่คน แต่หญิงสาวก็พยายามหาทางช่วยด้วยการขอให้นิรันดรอย่าฆ่าใครอีกและซื้อเลือดให้เขากิน  แต่แล้วก็ยังมีข่าวร้ายออกมาอีกว่ามีคนถูกฆ่าตายในโรงแรมแต่ครั้งนี้เหยื่อทุกคนล้วนเป็นคนดีไม่มีพิษภัย นิรันดรมั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือของเขา และสังหรณ์ใจอย่างแน่แท้ว่าต้องมีมนุษย์วิหคพวกอื่นมาที่นี่อย่างแน่นอน  และก็เป็นดังคาดนิรันดรได้พบกับจาดีน ที่คิดจะทำร้ายพวกวริต นิรันดรช่วยไว้ได้ทันจึงเกิดการต่อสู้ระหว่างนิรันดรและจาดีน  การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือดและไม่มีใครยอมใคร จนกระทั่งผลลัพธ์ก็มาถึงเมื่อนิรันดรพลาดพลั้งเมื่อฆ่าจาดีนจนตายร่างสูญสลาย การตายของจาดีนทำให้เป็นจุดชนวนของสงครามระหว่างมนุษย์นกสองพวกเกิดขึ้น ซึ่งคนในโรงแรมก็ต้องพลอยรับชาตะกรรมที่จะต้องเดือดร้อนไปด้วย

นิรันดรไม่อยากให้ทุกคนในรีสอร์ทต้องเดือดร้อนจึงต้องการที่จะออกไปจากที่นี่  แม้ว่าสุภัควดีพยายามจะขอร้องไม่ให้ไป แต่กผ้คงไม่ทันการเพราะพาราสมาถึงรีสอร์ทแห่งนี้และบอกว่าคนที่นิรันดรรักจะต้องตายทุกคน สาวิตรีซึ่งหลงไหลพาราส อย่างหัวปักหัวปำถึงกับยอมยกเลิกการแต่งงานที่จะเกิดขึ้นกับวรพจน์ ชายหนุ่มที่ต้องการสมบัติของสาวิตรี แม้สุภัควดีพยายามเตือนลูกสาวแต่สาวิตรีก็ไม่ฟัง ซึ่งพาราสทำให้แขกในโรงแรมตายมากขึ้นรวมถึงวรพจน์ที่เป็นเหยื่อด้วย ทางด้านบุญสืบได้สืบค้นหาความจริงจนรู้ว่า นิรันดรและพาราสไม่ใช่มนุษย์พวกเขาคือมนุษย์วิหค แต่ยังไม่ทันที่จะได้บอกความจริงให้แก่ลูกสาวได้รู้ เขาดันถูกพาราสฆ่าตายปิดปากเสียก่อน นภาพรที่เข้าใจผิดว่าการตายของบุญสืบ นิรันดรเป็นผู้ร้ายจึงยิ่งแค้นมากขึ้นไปอีก เธอจึงไปฝึกวิชาจากแม่ชีบุญเสริมผู้เป็นป้า และได้รู้ว่าหากต้องการแก้แค้นให้พ่อต้องใช้ธนูที่ผ่านการปลุกเสกแล้วยิงไปที่กลางหัวใจจึงจะสามารถทำลายมนุษย์นกได้ นภาพรจึงมุ่งมั่นมากแม้ว่ารติรสพยายามจะคัดค้านก็ตาม  พาราสยังคงสำราญไปกับการดูดเลือดและฆ่าคนตายจำนวนมาก ทำให้ทุกคนยิ่งเข้าใจผิดว่าเป็นฝีมือของนิรันดร  นพเดชและศศิประภาพยายามแจ้งความดำเนินคดีแต่ก็ไม่มีหลักฐานสาวตัวมาถึงนิรันดร เพราะมนุษย์นกผู้นี้รู้ทันและสามารถแก้ไขได้ทุกครั้ง

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นมีแต่จะแย่ลง ทำให้นิรันดรตัดสินใจมาประชันหน้ากับพาราสและขอให้พาราสไปจากรีสอร์ทนี้ แต่อีกฝั่งปฏิเสธเสียงแข็งและต่อกร อีกทั้งยังทำร้ายสุภัดวดีจึงทำให้เกิดการต่อสู้กันระหว่างนิรันดรและพาราส นิรันดรซึ่งสามารถเอาชนะได้เพราะพาราสตาย แต่รติรสต้องบาดเจ็บสาหัสปางตายและเพราะฝีมือของพาราสและได้สิ้นใจตาย นิรันดรร้องไห้เสียใจน้ำตาจึงหยดไหลรินสู่ร่างกายของหญิงสาว ปาฏิหารย์จึงเกิดขึ้นคือรติรสได้ฟื้นคืนชีพหายเป็นปกติ ซึ่งวทูรได้บอกว่าน้ำตาของนกฟินิกซ์เท่านั้นที่สามารถรักษาบาดแผลได้ นิรันดรรู้ว่าใกล้ถึงเวลาที่เขาจะต้องไปแล้วเพราะเขาล่วงรู้ว่า นภาพร ซึ่งร่วมมือกับศศิประภาและนพเดชต้องการที่จะใช้ธนูพลังจิตยิงมนุษย์วิหค  นิรันดรจึงขอให้วริตช่วยดูแลรติรสแทนเขา ศศิประภาซึ่งเห็นนิรันดรและสุภัควดีแม่ของตนอยู่ในห้องกันสองต่อสองจึงโกรธมากและผลักประตูเข้าไป จึงได้เห็นภาพคุณหญิงกำลังก้มกราบนิรันดร และเรียกว่านายใหญ่ ศศิประภาจึงได้รู้ความจริงว่าคุณหญิงคือลูกสาวของ สิเรศ สมุนมือขวาของนิรันดรนั่นเอง ซึ่งเรื่องมีอยู่ว่าเมื่อห้าสิบปีที่แล้วมีนกยักษ์ตนหนึ่งได้บนมาที่เมืองไทย ที่แห่งนั้นจึงทำให้สิเรศได้พบรักกับมนุษย์หญิงสาวคนนึงซึ่งก็คือแม่ของสุภัควดีนั่นเอง ศศิประภาเสียใจมากที่เธอเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างผิดมาตลอด และพยายามที่จะห้ามนภาพรที่กำลังเงื้อมมือจะยิงธนู แต่นภาพรไม่ฟังเสียงใดๆทั้งสิ้น และในขณะนั้นเองที่นกยักษ์ได้บินถลาขึ้นไป พร้อมกับการปล่อยธนูขึ้นสู่ท้องฟ้า พญาวิหครู้ดีว่าหากมีการต่อสู้การสูญเสียย่อมเกิดขึ้นมากกว่านี้ นกยักษ์จึงได้บินจากไปในท้องฟ้าแห่งราตรีกาล