เด็กน้อยในอ้อมแขนแข็งแรงของแสนสมุทร สวมชุดโยคีลายเสือ ขาวผ่องราวทองทา ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน หน้าตาจิ้มลิ้มพริ้มเพรา บทหน้าผากมีอุณาโลมสีแดงสดแต้มไว้ บนศีรษะมีชฎาทำด้วยหนังเสืออันเล็ก ๆ สวม ผมจุกที่มุ่นเอาไว้กลางกระหม่อมมีปิ่นทองคำปักอยู่ แม้จะไม่ได้สติ หากมือข้างหนึ่งยังถ้าไม้เท้ารูปทรงประหลาดตาเอาไว้แน่น เด็กน้อยผู้นี้แต่งกายถูกต้อง ตรงตามที่ท่านสุนทรภู่บรรยายเอาไว้ในพระอภัยมณีไม่มีผิดเพี้ยน

นับดาว นักเขียนนวนิยายสาวสวยไฮโช บุตรสาวของ อาจณรงค์ เจ้าของห้างสรรพสินค้ากาแล็กชี่ ว่าคู่หมั้นที่กำลังจะแต่งด้วยกันในอีกไม่นาน ดันไปอยู่บนเตียงกับชายอื่น นับดาวเสียใจจนไม่เป็นอันเขียนนวนิยาย แม้จะถูกทางสำนักพิมพ์ทวงถามก็ตาม ระรินคา เพื่อนสนิทของนับดาว จึงเสนอให้นับดาวหลบมาพักที่เกาะกาวินเพื่อนรักษาแผลใจให้หาย จะได้เขียนนวนิยายได้ ระรินดาติดต่อมาหา แสนสมุทร เพื่อนสนิทสมัยเรียนที่ต่างประเทศด้วยกัน ซึ่งปัจจุบันเป็นเจ้าของรีสอร์ทหรูระดับห้าดาวที่เกาะกาวิน เพื่อให้รับนับดาวมาพัก โดยมีข้อแม้ว่าแสนสมุทรจะต้อง แอบ ดูแลนับดาวอย่างใกล้ชิด เราะระรินดากลัวว่านับดาวจะคิดสั้นฆ่าตัวตาย

นับดาวเดินทางมาถึงเกาะกาวิน พร้อมกับข้าวของแบรนด์เนมมากมายที่ขาดไม่ได้จนต้องขนมาด้วย แสนสมุทรที่แอบดูอยู่ยังนึกค่อนขอดว่านับดาว เว่อร์ ได้ใจมาก ๆ วันแรก ขณะที่นับดาวพักอยู่ในรีสอร์ท ก็เกิดพายุใหญ่ใหญ่เข้าถล่มเกาะกาวิน นับดาวเห็นเด็กชายคนหนึ่งกำลังถูกคลื่นขัดใกล้จม จึงรีบวิ่งออกไปช่วยแสนสมุทรรีบตามออกไปห้ามเพราะเข้าใจผิดคิดว่านับดาวกำลังจะฆ่าตัวตาย แต่เมื่อรู้ว่ากำลังจะไปช่วยเด็ก จึงออกไปช่วยด้วยกัน เด็กชายคนนั้นบอกทั้งคู่ว่าเขาชื่อ สุดสาคร ก่อนจะหมอสติไป

นับดาวตกตะลึงเพราะเด็กน้อยแต่งกายเหมือนที่ท่านกวีเอก สุนทรภู่ รจนาไว้ในวรรณคดีเรื่อง พระอภัยมณี ไม่มีผิด ทว่าแสนสมุทรไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่เด็ก จึงไม่สันทัดเรื่องวรรณคดีไทยเท่าไรนัก จึงไม่รู้จักว่าสุดสาครเป็นใคร ตอนแรกทั้งนับดาวและแสนสมทรต่างก็ไม่เชื่อว่าสุดสาครจะเป็นตัวจริงเสียงจริงทนใดนั้น ทั้งนับดาวกับแสนสมุทรก็ถูกโจมตีจากผีเสื้อยักษ์ นับดาวนึกถึงคำกลอนของสุนทรภู่ได้ จึงคว้าไม้เท้าของสุดสาครมาใช้ป้องกันตัว และสามารถกำจัดผีเสื้อยักษ์ ทั้งคู่ต่างก็มึนงงกับเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่ได้พบ แต่ก็ยังไม่สามารถหาคำตอบได้ แสนสมุทรกับนับดาวจึงตกลงกันว่าจะพาสุดสาครไปดูแลที่รีสอร์ทก่อนเป็นการชั่วคราว

เมื่อนับดาวกลับไปถึงห้องพัก ก็ตกใจมาก เพราะว่าข้าวของแบรนด์เนมทั้งหมดที่เธอขนติดตัวมาด้วย ได้แปรสภาพเป็นของราคาถูกไปหมด นับดาวโวยวายกับกับพนักงานว่าของแบรนด์เนมของเธอถูกขโมยไป แต่พนักงานยืนยันว่าข้าวของทั้งหมดนั้นเป็นของนับดาว นับดาวออกอาการเหวี่ยงใส่ ทว่าพนักงานยืนกรานว่านับดาวเป็นเพียงนักเขียนที่ทางนิตยสารส่งมาทำสกู๊ปเรื่องเกาะกาวินเท่านั้น นับดาวนึกได้ว่าแสนสมุทรเป็นเจ้าของรีสอร์ท จึงรีบไปขอความช่วยเหลือทันที ด้านแสนสมุทรเองก็เจอปัญหาไม่ยิ่งหย่อนไปกว่านับดาว เพราะรีสอร์ทที่เคยเป็นของเขา กลับมีชายที่ชื่อว่า ตรีลังกา มังคลาวงศ์ มาครอบครองแทน แม้แต่ อัครา พนักงานคนสนิท ก็ไม่มีทีท่าว่าจะจำเขาได้แม้แต่น้อย แม้แต่ใบอนุญาตสัมปทานของเกาะก็ยังเป็นชื่อของตรีลังกา นับดาวเริ่มเห็นความผิดปกติ จึงบอกแสนสมุทรให้ถอยมาตั้งหลักกันก่อน เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดติดตาม...บุรําปรัมปรา